ดูหนัง...จนป่วย
posted on 12 Mar 2008 00:45 by somzahappy
เมื่อคืนวันเสาร์....ฉันนั่งดูหนัง
ติดกันตั่งแต่4โมงเย็น จนเกือบๆตี4ของเช้าวันใหม่
แม้ว่าใจ ใจจะอยากหลับ แต่ด้วยความที่หนังสนุกมาก
คืนนั้นจึงยาวนานสำหรับฉัน
และถัดมาใน2วัน
ฉันจึงเป็นหวัดและเป็นไข้ เนื่องจากขาดการพักผ่อน
อ่า....ในหนัง...มี"พี่จิน"ด้วย
เขาเล่นเป็นผู้ชายคนหนึ่ง ที่รักใคร ก็ไม่ได้รักตอบ
อกหักมันไปซะตลอด...คนแบบนี้ฟังดูน่าสงสาร
แต่ในหนังก็มีอีกคนที่น่าสงสารเหมือนกัน นั่นคือ "โซตะ"
โซตะที่ไม่เคยไปพ้นจากความหลัง หรือ รักในวันก่อนๆ
เขาสับสน และเก็บความเจ็บปวดไว้กับตัว
เขาคงไม่รู้จะไปเริ่มใหม่กับใคร และ อาจจะไม่รู้วิธีการที่จะเริ่มใหม่
หรือ จิงๆแล้ว อาจเพราะไม่พร้อมจะมีใครใหม่ หรือ เริ่มใหม่กับใคร
คนสองแบบนี้ แบบไหน?กันนะ...ที่น่าสงสารกว่ากัน
คนที่เปิดตัวเอง แต่กลับไม่มีใครต้องการ
กับ คนที่ปิดตัวเอง และไม่อยากให้ใครมาต้องการ
จิงๆแล้ว ในชีวิตหนึ่งของฉัน....ฉันเคยได้เห็นเพื่อนสนิทบอกกับเพื่อนสนิทว่า
"แกโชคดีเนอะ..ที่ไม่มีแฟน" หรือ "ดีว่ะ..ที่เป็นแก ที่ไม่เคยรักใครมากกว่าตัวเอง
แล้วคนแบบนี้ล่ะ..โชคดีจิงๆหรือ
คนที่ไม่รู้จักรักใครมากกว่าตัวเอง
ไม่มีความรักให้ใคร นอกจากตัวเอง
มีชีวิตไปวันๆ อยู่กับตัวเอง กับเสียงเพลง
แล้วถ้าเป็น2แบบแรก กับแบบนี้ล่ะ
1 . คนที่เปิดตัวเอง แต่กลับไม่มีใครต้องการ
2. คนที่ปิดตัวเอง และไม่อยากให้ใครมาต้องการ
และ 3 . คนที่รักเป็นแต่ตัวเอง ไม่มีใครต้องการ และ ไม่ต้องการใคร
และ ถ้ามีคนๆหนึ่ง
ที่อดีต :: เปิดตัวเอง แต่กลับไม่มีใครต้องการ
ปัจจุบัน :: ปิดตัวเอง และไม่อยากให้ใครมาต้องการ
และ รักเป็นแต่ตัวเอง ไม่มีใครต้องการ และ ไม่ต้องการใคร
คนแบบนี้ คือ คนที่น่าสงสารที่สุดใช่ไหม??
อาการติดหนังนี่มันแก้ยาก งอมแงม จริงๆ
U_U
" ที่อดีต :: เปิดตัวเอง แต่กลับไม่มีใครต้องการ
ปัจจุบัน :: ปิดตัวเอง และไม่อยากให้ใครมาต้องการ
และ รักเป็นแต่ตัวเอง ไม่มีใครต้องการ และ ไม่ต้องการใคร "
แบบนี้เราก้อเปนคนน่าสงสารสิค่ะ
ชอบจัง ตรงเน๊อะ
^^
#1 By vannessy_wu on 2008-03-12 08:59